Wilhelmus Marinus Bekkers werd geboren op 20 april 1908 te St. Oedenrode en overleed op 9 mei 1966 in Tilburg. Hij was na zijn priesterwijding in 1933 kapelaan en rector te 's Hertogenbosch. In 1945 werd hij directeur van diocesane Katholieke Actie. Als geestelijk adviseur van de Katholieke Arbeiders Beweging en de Noord-Brabantse Christelijke Boerenbond speelde hij een grote rol in het sociale organisatieleven van de bisdommen Breda en Den Bosch.
In 1956 werd hij pastoor te Tilburg en op 19 december van hetzelfde jaar coadjutor van W. Mutsaerts, bisschop van 's Hertogenbosch, die hij in 1960 opvolgde. Als bisschop moderniseerde hij het pastoraat in zijn diocees en stimuleerde hij "het gesprek" in alle mogelijke vormen.
Nationale bekendheid kreeg hij door zijn vele toespraken, o.a. voor televisie, waarin hij openhartig zijn visie gaf op actuele godsdienstige en ethische kwesties en waarin hij de nadruk legde op de persoonlijke verantwoordelijkheid van ieder mens.

Op het Tweede Vaticaans Concilie was Bekkers lid van de lithurgische commissie. Zijn interpretatie van de ideeen die op dit concilie gestalte kregen, is mede bepalend geweest voor de ontwikkeling van de Rooms-Katholieke Kerk in Nederland in de jaren zestig.

In 1873 werd de rooms-katholieke school in Veendam officieel geopend. Een kleine veertig jaar later opende het bestuur een nieuwe school aan de huidige Schoolstraat. Het huidige gebouw dateert van 1968. De school heeft toen de naam Mgr. Bekkersschool gekregen.

De kleuterschool heette indertijd "de Iemkörf" (de bijenkorf). Het naambord hangt nog steeds in de gang van de kleuterafdeling.

Mgr. Bekkers stond bekend als een ware kindervriend en hij had als lijfspreuk: "Cariatas pro Armis"(liefde als wapen). Kortom: een voorbeeld waar we ons graag door laten inspireren.